انگار همه دندون های باربد یه دفعه تصمیم گرفتن در بیان!!!

دندونای نیش جوونه زدن! دندون آسیای پایین سمت چپ دراومده. آسیای بالا سمت چپ هم همینطور. بقیه هم در شرف هستن! کمک! دندونا حمله کردن!

بهترین هدیه ای که باربد، امسال روز مادر به من داد:

داشتیم با هم خونه رو مرتب می کردیم. موقعی که داشتم جاروبرقی می کشیدم باربد خیلی خوشحال بود و فکر می کرد دارم باهاش بازی می کنم. البته واقعا داشتم بازی می کردم!

هی دور خودش چرخید و اومد دستاشو بلند کرد سمت من؛ فکر کردم منظورش اینه که منو بغل کن. ولی تا می خواستم بلندش کنم دستاشو انداخت دور گردنمو صورتشو چسبوند به صورتم؛ یعنی می خواد بوسم کنه! منم کلی بوسش کردم.

چندبار این کارو تکرار کرد. انگار دنیا ... عشق... زندگی... همه اون چیزی که میشه اسمشو گذاشت نهایت خوشبختی بهم دادن...

با این کار بهم گفت روزت مبارک مامان...

خیلی دوستت دارم پسرم...

اولا که تا صدای الله اکبر می شنوی سریع سرتو میذاری رو زمین؛ یعنی دارم نماز می خونم. این کارو از مامان پروانه و بابایی حسین یاد گرفتی.

جیغ می زنی هوارتا... . اونم سر مامان! البته مثلا داری ذوق می کنی و خوشحالی! قربون خوشحالیت برم عسل مامان...

وقتی چیزی رو می خوای برداری و خلاصه چون نمی تونی منظورتو با حرف بیان کنی میای دست مامان رو محکم می گیری و می بری سمت موضوع مورد نظر؛ مثلا وقتی می خوای بریم بیرون از خونه (د د ر) دست منو میگیری و می بری سمت در!

...

از وقتی از شمال برگشتیم باید هر روز آقا رو ببریم ددر. آخه اونجا که بودیم ایشون در دو نوبت صبح ها با مامان پروانه و عصرها با بابایی حسین تشریف می بردن ددر...

از این رو ما هم باید این کارو براشون انجام بدیم وگرنه...!

خلاصه من بنده خدا دارم هر روز صبح آقا باربد رو می برم پارک... (ولی از خدامه!!!!)

این عکس دیروز :

...

بعد از اینکه از شمال برگشتیم تو اولین فرصت رفتیم پیش مامانی منیژه...

پسر مهربون ما هم داره برای مادربزرگش که خیلی مهربون بود دعا می کنه...

شایدم داره به مامانی منیژه می گه: آخه مامانی...، چرا نموندی تا هر روز به من پول تو جیبی بدی؟؟؟!؟

آخه مامانی خدا بیامرز همیشه می گفت دوست دارم اون روزی رو ببینم که باربد بیاد در گوشم بگه مامانـــــــــــــــــــی... یه کم بهم پول بده می خوام برم بستنی بخرم با هم بخوریم!

الحق که یگانه بودی مامانی...

روزی که با بابا امیر و دایی محمدرضا شمارو بردیم کنار دریا تا هم با ماشینت بازی کنی و هم آب بازی و ...

باربد در حال چرت زدن...

...

داشتم با خودم فکر می کردم که من از باربد حساب می برم یا اون از من؟!

یادم افتاد که هر وقت می خوام پای اینترنت و خلاصه هر کار کامپیوتری بشینم باید صبر کنم باربد بخوابه وگرنه ...

و یا اگه بخوام برم بیرون از خونه باربد باید سرحال باشه وگرنه...

وقتی هم بخوام شکلاتی، پفکی! خلاصه چیزی که برای بچه ضرر داره بخورم نباید باربد ببینه وگرنه...

موقعی هم که خوابه همه چیز و همه کس هم باید سکوت مطلق باشه وگرنه....

....

خوب دیگه معلومه! این منم که از باربد حساب می برم!

سندروم امپراطور کوچک!!! (دیروز تو برنامه خانه ما شنیدم که این سندروم به تازگی در جهان شایع شده!)

جمعه ای بابام می خواست بره کنکور بده تلفنی از مامانم پرسید تو خونه مداد مشکی داریم؟!

مامانم هم این شکلی شد:

یعنی آخه من از 195 کیلومتری تهران چجوری به شما بگم مداد مشکی داریم و کجاست بابای مهربون؟!

خلاصه مامانم بعد از کلی فکر به بابام گفت بره مداد مشکی توی جعبه مدادرنگی منو که عمو بهنود مهربون بهم هدیه داده بود برداره! آخه مامــــــــــــــــــــــان؟؟؟؟؟ اونوقت اگه بابا مدادمو گم کنه جواب عمو بهنود رو چی بدم؟؟؟ من بهش قول دادم وقتی بزرگ بشم با همون مدادرنگی براش نقاشی بکشم!

ولی بابا امیر گول خوردی! مامان بهت نگفت که اون مداد به این راحتی ها پاک نمیشه و اگه اشتباه تست بزنی نمیتونی اصلاحش کنی؟!!!!تازه اگه هم پاک کنی جاش می مونه و سنجش تست رو مردود اعلام میکنه!

امیدوارم درست تست زده باشی بابایی

راستی از عمو بهنودم خیلی وقته خبر ندارم! خوبی عموی مهربون؟ هنوزم به من سر می زنی؟ هر جا هستی موفق باشی

عزیز دل مامان

بعضی وقتا که گرفتار مشکلی می شی؛ قبل از اینکه به این فکر کنی که چرا من؟ یا چرا اینطوری شد؟ یا این چه مشکلیه که من دارم؟ و ...

بهتره به این فکر کنی که این رنج کشیدن برای اینه که ما به انسان بهتری تبدیل بشیم. به اصطلاح، آبدیده بشیم. 

پس در زمان سختی ها با دید بازتری به مشکلاتت نگاه کن. حتما حکمتی توش پیدا می کنی. دیر و زود داره اما سوخت و سوز نداره...

هفده ماهگی ات مبارکه باربد مامان...

هفت سالگی، هفده سالگی، هفتادسالگی ات رو ببینم عزیز دلم... (آخری رو جدی نگیر خیلی زیاده واسه من!!!)

عزیز دل مامان. بالاخره پنجمین مروارید هم وارد خونه صدفی اش شد و البته ششمی هم تو راهه...

کنار دندونهای بالایی، اول سمت چپ دراومده و سمت راستی هم به زودی ...

مبارکه گل پسرم...

خوب؛ پروژه جدید ما اینه که باید با آقا باربد سر رانندگی کردن مذاکره کنیم. هر وقت بخواهیم بریم بیرون کافیه فقط برای چند ثانیه ماشین رو ترک کنیم. فورا باربد دست به کار می شه.

اون موقع است که باید کلی با ایشون مذاکره به عمل بیاد تا بالاخره با رضایت دادن به رشوه ای، چیزی، از پشت فرمون بیاد کنار!!!

این عکس عروسک منه پسرم!!! از دو سالگی با من بوده. الان هم شده اسباب بازی شما!!!

دیروز مامان پروانه وقتی آوردش تا باهاش بازی کنی، کلی خاطراتم زنده شد. مرسی مامان پروانه که هنوزم عروسک بچه گی های منو نگه داشتی...

کورش کبیر :

من برای متنفر بودن ازکسانی که از من متنفرند وقتی ندارم زیرا من گرفتار دوست داشتن کسانی هستم که مرا دوست دارند...

بالاخره امروز بابا امیرم آزمون دکتری داد. پارسال که بنده تا نیمه های شب بیدار بودم و نذاشتم بابام بخوابه واسه همین خواب موند و نتونست آزمون بده!!!!!

البته امسال هم من مامانم همش نگران بودیم که دوباره اتفاق بدی نیفته که باعث بشه باباجونم نتونه بره سر جلسه که خداروشکر همه چیز به خوبی تموم شد. آخه بابای گلم از سه شنبه شب که مرخصی گرفته تا امروز کلی خسته شده. برای اینکه طی 48 ساعت از رشت رفته به تهران، از تهران اومده چالوس، دوباره رفته تهران. امروز هم دوباره باید برگرده رشت!!!! 

خسته نباشی بابا امیر مهربون. ممنون که به خاطر دیدن من و مامانم این همه خستگی رو تحمل کردی. من قول می دم همیشه یادم بمونه که چقدر بابای مهربون و پرتلاشی دارم و تا می تونم قدر شمارو می دونم.

امیدوارم از آزمون امروز نتیجه خیلی خوبی بگیری.

دوستت داریم بابایـــــــــــــــی...